Middagjournaal
donderdag 07.09.2017
NIET ZOALS DIE MARC

Onze jongste kleindochter is van de zomer twee geworden en laat ik er maar geen doekjes om winden: ze is... onweerstaanbaar. Ik weet wat u nu denkt. U denkt: o nee, krijgen we dát weer. Oudje gaat zitten zemelen dat z'n kleinkind toch zo geweldig is... - het zal wel.
Ik begrijp dat u dat denkt. Ik denk het zelf ook altijd, als ik weer 'ns zo'n verblinde grootouder hoog hoor opgeven van een of ander kleinkind. En... toch... Weet u, u zou haar 'ns bezig moeten zien.
Hoe ze in de winkelstraat iedereen plat krijgt, als ze voor ons uit beent en met een ongewoon sonore stem de passanten groet: hallo! hallo! terwijl ze hen breed lachend toewuift. Niemand die niet teruglacht. En als ze muziek hoort gaat ze lopen dansen, met doorvoelde schouder- en heupbewegingen en tegelijk gebaart ze met haar armen als iemand die sambaballen schudt. Ze imiteert geen danser, ze danst echt. Soms zelfs als het stil is, op muziek die ze alleen in haar hoofd hoort.
Wat nog meer? Hoe ze op het plein 'n keer, toen oma niet keek, languit op haar buik op de grond ging liggen en dan, in een verbazend geloofwaardige performance, begon te huilen zodat het leek of ze gevallen was; toen oma te hulp snelde, schoot ze in de lach.
Hoe ze ook altijd weer goedgemutst uit bed komt: één brok aanstekelijk enthousiasme, ogen die stralen.
Hoe ze de dingen in de kamer groet, niet 's morgens gauw even op routine, zoals die Marc nu al een eeuw lang doet, maar overdag, af en toe, als het pas geeft. En 't gaat altijd om afscheid nemen, zwaaibeweging incluis: dáág stoel! dáág bal! En als het potje wordt leeggemaakt: dáág pipi!
Of hoe ze nu en dan op het punt staat iets te gaan doen dat echt niet mag en waarvoor 'n mens in de hoek gezet kan worden, en dan doet ze het toch snel nog eventjes en zegt er gelijk bij: hoek. Niet brutaal of uitdagend, maar met een open geest: ik heb mijn pleziertje gehad, ik aanvaard de straf zonder morren...
Maar goed. Ik hoor u denken: jaja, innemend, sprankelend kind, kan best, maar vertel nu ook maar 'ns uitgebreid over haar gebreken en hebbelijkheden.
Oké. Ze blaast de h van hoek niet aan. Nog niet.