Middagjournaal
woensdag 18.01.2017
BEOTIA

Mijn printer heeft 'n tijdje geleden de geest gegeven. En omdat ik iemand van de oude stempel ben, die zijn zaakjes liever op papier heeft dan in de cloud, wou ik een nieuwe printer kopen. Maar ik ben ook weer niet van zó'n oude stempel dat ik mij daarvoor op weg zou begeven naar een of andere winkel. Nee, meneer, ik ben een man van de wereld, ik koop online! Ding thuis geleverd, geïnstalleerd door m'n zoon, klaar.
Nee dus, niet klaar. Want wie zo dom is zijn spulletjes op internet te kopen (of zelfs maar te zoeken) wordt naderhand genadeloos afgestraft. Met een heftig bombardement van reclameboodschappen, in dit geval: van de internetwinkel waar ik mijn printer gekocht heb. Slim van dat bedrijf, denkt u, want een consument die een printer heeft gekocht, overweegt misschien ook de aankoop van ander moois: een tablet, smartphone, grasmaaier, een vibrator voor mijn part. Wel, zo slim was het bedrijf niet. De onderneming heeft een coole naam, maar laat ik ze voor de gelegenheid Beotia noemen. Welnu, twee maanden lang heeft Beotia mij nog bestookt (dat blauwe logo kwam me op den duur de strot uit), mij bestookt met (echt waar) reclame voor: printers...
Ik dacht dat het juist zo fijn was voor bedrijven dat ze de consument op internet, door allerlei slinkse trucjes, gerichte en dus extra doeltreffende reclame kunnen sturen. Nu, als je van iemand in de wereld honderd procent zeker kunt weten dat hij geen printer gaat kopen, dan wel van de man die er net een gekocht heeft. Zou er, naast artificiële intelligentie, ook zoiets bestaan als artificiële domheid?
Wellicht denkt zo'n bedrijf: ach, baat het niet, het schaadt ook niet. Wel, dat valt nog te bezien. Hoe denkt Beotia ooit af te zullen komen van de connotatie ergernis, die het bedrijf twee maanden lang in mijn consumentenbewustzijn heeft gebrand? Is dat eigenlijk al eens grondig onderzocht, de schade die bedrijven oplopen door potentiële klanten te irriteren met hun reclamestrategieën?
Dit is wat de wet zegt: Hij die een persoon heeft belaagd, terwijl hij wist, of had moeten weten, dat hij door zijn gedrag de rust van die persoon ernstig zou verstoren, wordt gestraft met een gevangenisstraf tot twee jaar, of een geldboete, of beide. Ik geef het maar even mee.